In 2011 reisde ik voor het eerst naar Malawi, Afrika. Het land raakte mij direct: de chaos, de vriendelijkheid en de energie — maar ook de armoede. Tijdens mijn vrijwilligerswerk werd ik geconfronteerd met het gebrek aan basisvoorzieningen: huizen die op instorten stonden, taxi’s met gebarsten ruiten die gewoon bleven rijden, en gezinnen die dagelijks moesten vechten voor voedsel en onderwijs.
Ik bracht huisbezoeken, hielp daken repareren met niet veel meer dan vuilniszakken, gaf les aan een zwaar gehandicapte man en voerde lange gesprekken met tienermeisjes over hun dromen.
Samen met een aantal vrouwen startte ik een kleine bakkerij. Waar ik dacht dat een goede SWOT-analyse en begroting voldoende waren, bleek ondernemen in de praktijk totaal anders te werken — één van mijn leerzaamste ervaringen over ondernemen ooit.
Terug in Nederland ging het leven verder, maar Malawi liet mij niet los. De wens om bij te dragen aan beter onderwijs voor de jonge vrouwen die ik had ontmoet, bleef groeien. Toen ik opnieuw vroeg waar de grootste behoefte lag, was het antwoord helder: lessen en boeken. Onze contactpersoon Olivia bracht al snel twaalf vrouwen samen die Engelse lessen wilden volgen.
Daar begon Wereldmeisjes.